De zonsverduistering van 11 augustus 1999

Deze pagina is gewijd aan de zonsverduistering van 11 augustus 1999.

Als je suggesties hebt of opmerkingen van andere aard, mail me.
Deze site is geoptimaliseerd voor Netscape Navigator met een resolutie van 1024 x 768 of beter.

Wanneer de maan het licht van de zon tegenhoudt dan krijg je erg mooie plaatjes. Ik hoop dat je geniet van deze gallerij van de verscheidene plaatjes van over de gehele wereld. Je kunt veel plaatjes terugvinden in het Astronomische plaatje van de dag-archief.

De 5 bovenstaande plaatjes heb ik zelf gemaakt. Ze zijn genomen op een camping in Praa Sands (tussen Penzance en Helston, Cornwall, Engeland). Klik hier om ze allemaal uit te vergroten.
Toen het lichter begon te worden en de roeken zich klaar hadden gemaakt om te gaan slapen, begonnen de wolken te breken. Dit is een heel normaal verschijnsel gedurende een zonsverduistering. Want stapelwolken worden gevormd doordat de zon de Aarde verwarmt. Wanneer het zonlicht ontbreekt, door bijvoorbeeld de zon, wordt de Aarde niet meer verwarmd en zullen deze wolken ineenstorten. Natuurlijk, wanneer het wolkendek te dik is (ongeveer 10 km, zoals in Praa Sands) zal het wolkendek slechts breken en zul je alleen het laatste gedeelte van de zonsverduistering kunnen zien.
De plaatjes staan chronoligisch.

Technische gegevens van de foto's

Klik hier als de de plaatjes wil gebruiken, of wanneer je ze wil bestellen.

Deze foto's hierboven zijn van de totaliteit. Om een grotere corona te krijgen laat je gewoon de film iets langer belichten, wat resulteert in een veel mooier effect.

Op de eerste foto zijn verscheidene zonnevlammen te zien. (dat zijn de rood gekleurde puntjes aan de rand van de maanschijf.) Deze zijn rood omdat de zon voor ongeveer 70% uit waterstof bestaat. Wanneer waterstof wordt geëxiteerd en vervolgens weer terugvalt in rust zendt het deze specifieke kleur uit.

Op de tweede foto zie je dat de corona gaat overheersen als de zonnevlammen vanwege de langere belichtingstijd.

De derde foto geeft je een beter zicht op hie de corona er nu uitziet. Normaal is de corona niet zichtbaar, omdat de fotosfeer veel meer licht uitzendt dan de corona. Daarom is de corona alleen maar zichtbaar gedurende een zonsverduistering of door een speciale telescoop.
De corona is de buitenste laag van de zon. In deze laag bevinden zich vele deeltjes. Deze worden door straling van de zon verwarmd en, net als bij de zonnevlammen, worden de atomen in die laag geëxiteerd. Dit resulteerd zich dan in de mooie corona.
De vorm van de corona wordt bepaald door het magneetveld van de zon. Omdat dat nooit hetzelfde is, zul je bij een andere zonsverduistering ook een andere vorm van de corona waarnemen.

Op de laatse foto zie je het einde van de totale verduistering en een stadium genaamd "Parelsnoer" of ook "Parelen van Baley". Omdat het oppervlak van de maan niet glad is zie je het eerste zonlicht door de dalen op het oppervlak van de maan komen. Direct na de totaliteit krijg je het zogenaamde "diamantring-effect". Dit zijn de allereerste lichtstralen die door de diepste vallei heen komen. Na enkele seconden komen er door meerdere valleien lichtstralen en krijg je een ring van lichtparelen.

Wanneer je deze foto's achter elkaar zet, of wanneer iemand de totaliteit heeft gefilmd, dan krijg je een erg mooi stukje film. Gelukkig heb ik een filmpje van ongeveer 2 minuten gevonden (da's logisch als de verduistering ongeveer 2 minuten duurde!). Om het filmpje te bekijken, klik hier. Het enige wat je nodig hebt is een mpeg-player.
Wanneer je het filmpje ziet, valt je misschien op dat de zon naar rechts loopt en de zon naar links. Wanneer je naar de verduistering kijkt, zie je dat langzaam maar zeker het uit het beeld van de camera wegloopt. Zoals je ook zult zien verandert de cameraman dan ook de hoek van de camera.

Vanuit de lucht is een verduistering niet zo spectaculair als vanaf de Aarde gezien, maar je kunt wel de schaduw mooi zien aankomen. Deze foto is genomen uit het (heden ten dage) verlaten MIR ruimtestation.

Probeer je nu eens voor te stellen dat je in de MIR zweeft en ziet een zwarte vlek van ongeveer 250 km over de Aarde heen gaat.
Op de Aarde KUN je de schaduw aan zien komen vanuit het westen, alleen wanneer je een vrij uitzicht (bij voorkeur over zee/oceaan) hebt en staand op een heuvel of berg. Wanneer je die mazzel hebt, let dan heel goed op, want de snelheid van de schaduw varieert tussen 3 en 7 km/s.
Maar let op, het is op zich een leuke ervaring om die schaduw op je af te zien komen, KIJK NAAR BOVEN, want daar zie je, volgens mij, het allermooiste verschijnsel dat je ooit in je leven zult zien: het diamantring-effect.

Klik hier om meer plaatjes van bovenaf te bekijken.

Wat je hier ziet is hetzelfde effect als je licht van een bepaalde bron laat vallen op een klein gaatje in karton. Alleen in dit geval heb je meer dan een gaatje.
Deze manier van kijken naar de gedeeltelijke zonsverduistering is de veiligste. Voordeel: je ziet alles!!

Op de grond zie je vele malen de gedeeltelijke zonsverduistering geprojecteerd. Dit is niet een speciaal verschijnsel, want je ziet het ook als de zon niet verduisterd is, alleen valt het dan niet op.

Bijgewerkt op: woensdag 24 november 1999. Deze pagina bevat plaatjes uit APOD.

Volg deze link om naar mijn eigen homepage te gaan. (Echt de moeite waard!)